zondag 19 februari 2012

40 dagentijd

Komende woensdag start voor vele christenen de 40-dagentijd (de periode voor Pasen), beter bekend als de vastentijd.  Met Pasen wordt gevierd dat Jezus niet meer dood is maar leeft. Hij heeft de dood overwonnen. De wederopstanding staat centraal in het christelijke geloof.


Het Paasfeest wordt dit jaar 0p 8 april gevierd. De periode hieraan voorafgaande wordt de 40-dagentijd genoemd; deze loopt van 22 februari tot en met 7 april. Als je goed telt zijn dit 46 dagen. Waarom dan 40-dagentijd?. Dit komt, omdat de 6 zondagen die in deze periode vallen, niet als vastendag gerekend worden en derhalve niet meegeteld worden.
Een groot feest kan pas dan echt gevierd worden als er een intensieve voorbereiding aan vooraf is gegaan. De periode van de 40-dagentijd is van oudsher een tijd van inkeer, bezinning en gebed ter voorbereiding op Pasen.


Goed, een periode dus van bezinning vooral, het dichter willen leven bij God, je uitstrekken naar Hem, meer gericht zijn op Hem dan op de dagelijkse dingen in je leven. Onze voorganger vertelde vanochtend dat dit in allerlei vormen kan en daar ben ik nu de hele dag al over aan het nadenken.


Vasten is zeker een optie die in mijn gedachten voorkomt, echter soms vraag ik me dan af...tja Maicel....dat doe je wellicht ook juist voorjezelf....want het is ook nodig. Goed das idd waar, maar ik heb toch besloten om te gaan vasten in de vorm van zeer minimaal eten de komende 40-dagentijd, waarbij de laatste 24 uur ik volledig ga vasten.


Persoonlijk vind ik dit nog niet genoeg en zoek ik nog naar een andere uitdaging om gedeeltes van het dagelijkse leven niet te spenderen aan de dagelijkse dingetjes, maar die gedeeltes juist aan Hem te wijden in welke vorm dan ook (gebed, lezen, muziek luisteren). Als ik dan de dagelijkse bezigheden bekijk (slapen, werken, eten, gezinstijd en eigen tijd) is het het meest logisch dat ik deze tijd ga verruilen voor mijn dagelijkse eigen tijd. Dan is de vraag....wat doe ik doorgaans veel in mijn eigen vrije tijd? Nou een van de dingen die veel tijd in beslag neemt in mijn dagelijkse leven is de tijd die ik spendeer aan Facebook en Twitter (de bekende social media op het internet). Ik heb daarom besloten om mij hiervan vanaf komende woensdag volledig te onthouden........(aaarrggghhh typ ik dit nu echt??).


Dus voor degene die denken waar mijn tweets zijn gebleven of geen "likes" op facebook meer krijgen...... het antwoord hierop vind je hierboven....nu nog 40-dagen volhouden....


Maicel

dinsdag 14 februari 2012

stap 2: Screening NOK

Screening NOK Velp, 14 februari 2012

Vandaag staat de screening gepland bij de Nederlandse Obesitas Kliniek in Velp. Ik moet er om kwart voor negen zijn en aangezien het kleine stukje a12 tussen Duiven en Velp iedere ochtend vaststaat vertrek ik ruim op tijd. Een goed begin is het halve werk zegt men en geen idee hoe het komt, maar een kwartiertje later ben ik er al, geen file, geen erge vertraging, kon gewoon doorrijden....een goed begin dus. Ik ben er al veel te vroeg en neem plaats in de wachtkamer, waar ik een bekende van het eerdere orienterende gesprek tegenkomde man die net als ik van een lekker stuk vlees houdt eal vlug gaat het gesprek over de tussenliggende periode en we leren elkaar een beetje kennen en herkennen. Ondertussen zijn er nog twee andere dames gearriveerd die ook voor de screening komen. We zijn dus met z'n viertjes, maar worden uiteraard wel apart gescreend. Een zorgcoordinator ontvangt ons en we moeten achter een grote Apple pc wat vragenlijsten invullen en ze legt uit hoe de ochtend eruit zal gaan zien. Meteen een tegenvaller voor mij was dat ze aangaf dat het advies wat de kliniek aan de chirurg gaat afgeven, wij dit niet medegedeeld krijgen. Dit is een soort beleidsbesluit en dat betekent dat ik moet wachten op het uiteindelijke besluit van de chirurg en dit kan vier tot acht weken duren. Het wordt dus een spannende tijd....

Ik krijg deze ochtend totaal vier gesprekken met respectievelijk een bewegingsdeskundige, een arts, een psycholoog een dietiste. De bewegingsdeskundige was, zoals allemaal overigens, een aardige vrouw en we hebben het daar gehad over de beweging/sport die ik heb en vooral waarom ik dat te weinig heb. Als tip gaf ze nog mee dat het in de toekomst zinvol is om mij aan sport te commiteren, zodat er die bekende stok is achter de deur. Meteen een oproep....iemand tips?? Nog even een fietstest gedaan en mijn eerste gesprek zat erop. Weer terug naar de wachtkamer.

Ik zat net en daar was de arts al voor het volgende gesprek/keuring. Omdat ze niet over het medische dossier beschikte vahet ziekenhuis of huisarts eerst een aantal standaardvragenlijsten en her en der wat dieper op de zaken ingegaan medisch gezien. Daarna nog een lichamelijke keuring waarbij gekeken werd naar ogen, keel, hals, buik, nieren, lever en benen. Gekeken werd naar lichamelijke afwijkingen o.a. Moet zeggen dat ze koude handen had en het geen prettig gevoel was toen ze op mijn lever aan het drukken was. Overigens gaf ze aan dat dat bij de meeste mensen met overgewicht pijnlijker is. Na afloop gaf  zij aan dat zij geen contra-indicaties zag voor een operatie.

Vervolgens de gesprekken met psycholoog en dietiste, waarbij vooral ingegaan werd bij de  gedachtengang, je stemming, je stressfactor etc.etc.....je innerlijke kant samengevat. In beide gesprekken voelde ik mij wederom op mijn gemak en was ik ook een open boek (wat ik persoonlijke zelf erg belangrijk vind bij een screening). Inhoudelijk ga ik dit niet allemaal hier neerzetten, maar het waren goede gesprekken, waar ik met een goed gevoel op terugkijk.

En toen was de screening voorbij....mijn conclusie...heb er een goed gevoel aan overgehouden....het is nu te hopen dat dit goede gevoel vertaald wordt naar een goed/positief advies naar de chirurg en dat deze dit advies overneemt. Voor ik hier uitsluitsel overheb zijn we minimaal 1 tot 2 maanden verder....

To be continued....

zondag 12 februari 2012

Breng orde in je leven (part 1)

Begonnen in het boek “Breng orde in je (innerlijke) leven”geschreven door Gordon MacDonald. Na een tamelijk lang voorwoord begint hoofdstuk 1 met een memo-blaadje met daarop de tekst “Als mijn innerlijke leven op orde is,dan is dat omdat ik ervan overtuigd ben dat de persoonlijke wereld van de geest moet heersen over de uiterlijke wereld van de activiteit”.

Uhm….ok??...das een lekkere binnenkomer om over na te denken. Hoofdstuk 1 dan maar….het zinkgatsyndroom heeft het als titel en het beschrijft in het kort dit syndroom….het punt waarop alles in je leven in 1 klap dreigt in te storten,  vergelijkbaar met wat er een keer in Florida gebeurt is met een stuk ingedroogd land dat van het een op andere moment hetgeen op dat stuk land stond niet meer kon dragen en letterlijk instortte tot een groot gat in de grond waar auto’s, snelwegen etc.etc. in kunnen verdwijnen…zomaar plotsklaps…..

Het hoofdstuk leert ons twee werelden ontdekken. De een is heel herkenbaar, dat is onze buitenwereld. Het uiterlijke leven wat we leiden, meetbaar, zichtbaar en te ontwikkelen. Ik heb het hier over werk, statussymbolen, vrije tijd, bezittingen en ons sociale netwerk.

De andere ligt veelal verborgen en is onze innerlijke wereld waarin onze keuzen en waarden bepaald worden, we tot ons zelf kunnen komen en in stilte kunnen zijn. Voor mij was dit besteen eye-opener om te beseffen dat we als mens in twee geheel verschillende werelden leven.
Onder de druk van onze westerse cultuur zijn we al vlug geneigd om die binnenwereld, ons innerlijk leven te negeren……totdat???......we inderdaad een keer instorten.

Het boek beschrijft vervolgens dat het bestaan van ons innerlijke leven niet genegeerd of verwaarloosd moet worden, want uiteindelijk komt er een moment dat dit innerlijke leven, wat je kunt vergelijken met een fundament, geen draagkracht meer heeft en we als mens geestelijk en wellicht fysiek instorten.
Vragen die je jezelf kunt stellen en waarover je kan nadenken zijn o.a.:
-          Neem ik regelmatig de tijd om mijn innerlijke leven op orde te brengen?
-          Wat is mijn innerlijke leven eigenlijk en hoe ziet deze eruit?

Hoofdstuk 1 geeft een kort antwoord op deze laatste vraag namelijk “ Het fundament wat solide dient te zijn voor al onze  activiteiten en goed bedoelde bezigheden”.

Dit eerste gedeelte van het boek eindigt zoals hij begon…met een memoblaadje met daarop de tekst “Als mijn innerlijke leven op orde is,dan is dat omdat ik er dagelijks voor kies die staat van ordelijkheid te bewaken”

To be continued…

Ps. een kleine vooruitblik op de komende week, waarin voor mij maar 1 dag telt....dinsdag a.s. heb ik de screening bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. Hier zal ik gesprekken aangaan met arts, psycholoog, dieetist, en bewegingsdeskundige...waarna zij de komende twee weken tot een advies moeten komen richting chirurg.....hopelijk wordt dit advies een positief advies.....spannende tijd dus!!