Boyz in da Hood (part 2)

Zaterdagavond, niet veel op tv, dus settle ik me maar weer eens achter de laptop, surf naar youtube en zoek daar een lekkere playlist van HipHop-muziek. Met het geluid van vette beats, kicksnares en high-hats op de achtergrond ga ik maar eens verder met het tweede gedeelte van mijn liefde voor de Hip-Hop cultuur.

Zoals al aangegeven kwam ik in mijn tienerjaren in aanraking met de hip-hop muziek en dus ben ik nog steeds liefhebber van de old-school rap uit die tijd. Op een gegeven moment kwam er ook een stroming opzetten van rappers die men de Gangsta-rap noemde. Deze kwam voort uit de getto’s en het taalgebruik in deze raps was vaak gewelddadig en seksistisch. Het vond zijn oorsprong in Amerika en was de strijd tussen rappers van de West Coast, East Coast en het Zuiden. Rappers als Dr. Dre, Eazy-E, 2Pac, Ice-Cube etc.etc. vochten de strijd zowel verbaal als soms ook fysiek uit met rappers als 50 Cent, Notorious B.I.G.  en Jay-Z.  In deze strijd zijn er ook twee moorden gepleegd die gerelateerd worden aan deze bendestrijd; ik refereer hier aan de moord op 2Pac en Notorious B.I.G.

Persoonlijk heb ik niet veel met deze gangsta-rap gehad. In het begin luisterde ik nog wel veel naar de muziek van N.W.A. (West-Coast) maar voor de rest heeft het mij nooit zo kunnen boeien.

Intussen ontdekte ik wel de Nederlandstalige rapmuziek die in opkomst kwam. Rapmuziek in de Nederlandse taal boeide mij en met name de lyrische hoogstandjes in eigen taal vind ik geweldig. Een van de eerste Nederlandse rappers in die tijd waarvan ik zijn werk begin te bewonderen was die van Peter Kops, beter bekend als Extince.  Zijn album “Binnenlandse Funk” zit nog steeds in het cd-mapje in mijn auto. Het nummer waarmee hij Nederland veroverde destijds was “Spraakwater”, nog steeds een lyrisch toppertje.

Naast Extince ,waren er ook nog groepen als de Osdorp Posse, Postmen en artiesten als Brainpower,  Yukkie-B, Def Rhymz en Duvel die tot de eerste generatie behoorde. Persoonlijk heb ik mij bij deze generatie vooral gehouden tot het werk van Extince. Wat later (eind jaren negentig) was er de tweede generatie die zich meldde aan het front, zoals daar kwamen Lange Frans & Baas B, Opgezwolle, Raymzter , Jawat etc.etc. Heb met deze generatie en hun raps niet veel gehad…ik blijf hangen in die old school shit…hahahaha

Bijzondere aandacht wil ik nog besteden  aan een artiest die rond het jaar 2000 van zich liet spreken met bijzondere stem, bijzondere beats en bijzonder uiterlijk. Het was de blanke rapper Eminem wiens muziek ik erg tof vond. Zijn stem in combinatie met echt gave beats en sounds in zijn nummers maakte dat ik een aantal cd’s van hem kocht. Hij was erg populair, daarintegen ook zeer controversioneel in zijn teksten die in sommige nummers erg aanstootgevend zijn.

Met mijn kennismaking met God, ben ik mij ook gaan verkennen op de vraag of er ook Christelijke Rap op de markt is en welke lyrics deze rappers verkondigen. Na wat gegoogle stuitte ik op een buitenlandse rapper genaamd KJ-52, die qua stem en sound veel op Eminem lijkt, alleen zijn zijn teksten vriendelijker. Hij schreef zelfs een nummer voor Eminem, genaamd “Dear Slim” als tegenhanger van het nummer “Stan” dat Eminem uitbracht.

Een volgende stap in mijn zoektocht was of er ook christelijke nederlandstalige rap bestond. Zo her en der vond ik wel wat werk van de band “Ernst van de Zaak” op internet, maar dit had het net niet voor mij. Voorlopig heb ik 1 cd in de auto van een christelijke rapgroep. Ze heten ‘’ Damascus” en hun eerste cd-release vorig jaar heeft mij verrast. Erg goed album (hoe meer ik de nummers luister, hoe beter ze worden). Hieronder een clip van de band.

Mzzl! 

026 vs. N.E.C. Nijmegen

Zondagavond, tijd voor mijn blog en beloofd vooruitzicht van de komende week. Was al bezig met een stukje van Boyz in da Hood part 2, maar vanavond gaan beiden niet aan bod komen. Vandaag schreef mijn cluppie N.E.C. namelijk een stukje geschiedenis om in het stadion van de aartsrivaal uit 026 te winnen…voor het eerst in 33 jaar!!

Vanaf kleins af aan ga ik naar N.E.C.  toe. Geboren en getogen in Nijmegen en dus steun je de plaatselijke voetbalclub als je gek bent van het spelletje. Een lange periode ging ik alle wedstrijden, van oefenwedstrijden tot aan alle uit- en thuis duels zowel in Ere- als Eerstedivisie. Nu is er een gezinnetje bijgekomen hier en ga ik de thuiswedstrijden, enkele uitwedstrijden en indien mogelijk een Europese wedstrijd. Ik heb als supporter goede als slechte tijden gekend , echter mijn steun aan NEC is onvoorwaardelijk en de club heeft een plekje in mijn hart veroverd.

Ieder voetbalclub heeft wel een andere club waarmee de verstandhoudingen niet zo heel erg lekker liggen. Voor NEC is dat die club 19 kilometer noordelijker met geel/zwarte shirts…voor het gemak noem ik ze maar 026. De verstandhouding tussen beide clubs en hun supporters is een soort van water en vuur of vriendelijker gezegd een soort van Tom en Jerry- achtige relatie. Vele malen speelden we al tegen elkaar. Opvallend in de reeks duels die we tegen elkaar speelden is dat de laatste decennia de thuisclub vaak won of in ieder geval niet verloor. Opvallend was ook dat dit jaar die club uit 026 voor het eerst in twaalf jaar ofzo met de overwinning wegging in ons stadion. Een enorme domper voor ons als supporter. Een dag om vroeg onder de wol te kruipen en zo vlug mogelijk die dag alles te vergeten.

Vandaag was de hervatting van de competitie na de winterstop. Op competitieprogramma stond de wedstrijd 026 – N.E.C. in het glasbakachtige stadion in 026. N.E.C. had wat goed te maken, want twee keer verliezenin een seizoen van 026…dat zou erg pijnlijk zijn…., echter volgens de statistieken had N.E.C. in 026 de laatste 33 jaar!! niet weten te winnen.

De aftrap was om 12.30 uur, om ongeveer 14.23 werd de wedstrijd afgeblazen door de scheidsrechter. Wat er in die tussentijd gebeurde en daarna…..??....zie hieronder

Leroy George gaat nu de geschiedenisboeken in , samen met een andere Nijmeegse baas...Nuytinck:

Vele volgers zullen wellicht niet kunnen begrijpen wat voor gevoel dit losmaakt bij menig supporter. Ik heb er vanmiddag een traantje bij weggepikt en de rest van deze zondagavond ben ik te vinden op de diverse supporterssites, youtube, facebook, twitter en overal waar deze wedstrijd besproken wordt.

Forza NEC !

Stap 1.....Orientatiegesprek NOK

Zo, vrijdagavond, de TV staat aan en vandaag kan ik lekker lui op de bank blijven hangen met me laptopje op schoot. Heb het eerlijk gezegd wel nodig , want afgelopen drie avonden was ik elders en de nachten zijn deze week erg kort en onregelmatig doordat de jongste in het gezin last heeft van tandjes doorkomen en wellicht niet helemaal lekker in haar vel zit, waardoor ze veel aan het huilen is ’s nachts. Tijd om maar weer eens tijdens de uitzending van Voetbal International mijn blog weer eens bij te werken. Drukke week geweest, veel gezien, gedaan en gelezen en zo langzaam aan leef ik ook weer naar die speciale voetbalwedstrijd toe van zondag a.s. , echter deze keer wil ik in mijn blog verder gaan met de stap die ik eind 2011 heb gezet, namelijk het voornemen om een Gastric Bypass te ondergaan.

In de tweede week van de kerstvakantie kreeg ik een telefoontje van de Nederlandse Obesitas Kliniek te Velp met de uitnodiging  om donderdagmiddag 19 januari mij te melden bij de kliniek voor het oriënterend groepsgesprek. Zo gezegd, zo gedaan en dus liep ik afgelopen donderdag de wachtkamer binnen. Ik was alleen gegaan (Brigitte bleef thuis bij de kidz), maar een aantal mensen had ook hun partner meegenomen zag ik in de wachtkamer en in de meeste gevallen was wel te zien wie de partner was en wie voor de behandeling gaat. Het oriënterend gesprek gebeurt in groepsverband (zoals het hele traject vaak met groepssessie te maken heeft). Na een korte introductie over het ontstaan van de Nederlandse Obesitas Kliniek is het tijd voor een voorstelrondje. Opvallend hierin vond ik dat er van de 9 aanmeldingen er 4 bijzitten die al eerder een keer een maagbandje hebben laten plaatsen. Nu had ik al van een aantal mensen gehoord dat ik niet voor die optie moest gaan, maar het feit dat er nu 4 mensen bijzaten van forse omvang die al een hele tijd met een maagbandje lopen, versterkte mijn gevoel wel om niet voor een maagband te gaan.

Na het voorstelrondje benadrukt de spreekster van de middag dat het behandeltraject geen dieetclub is en dat alleen de operatie niet de oplossing is voor het probleem overgewicht. De visie van het traject is duidelijk een verandering van leefstijl, waarbij een operatie gezien moet worden als een hulpmiddel. Vervolgens legt ze in het kort uit wie er allemaal bij zo’n behandeltraject betrokken zijn en wat zij doen. De volgende personen begeleiden je:

-         -  Psycholoog (die dan vooral de aandacht gaat vestigen op de periode die voor je ligt en niet het verleden, die zich gaat bezighouden met je gedachtegang omtrent voedsel en allerlei ander terreinen)

-         -  Chirurg (deze beste man voert de operatie uit, maar das logisch zou Johan Cruijff zeggen)

-        -   Arts/Nurse-practioner (de begeleidend arts die gedurende het traject je gezondheidstoestand , bloedwaarden e.d. in de gaten houdt)

-       -   Diëtiste (die niet allerlei lijstjes voor je gaat maken wat je moet eten, maar zich meer bezig gaat houden over bewustwording tijdens het eten, mindfull eten, de keuzes die je maakt, je gedachtegang over eten en hij/zij speelt ook een begeleidende rol richting operatie als het gaat over wat je de weken ervoor allemaal moet/mag eten)

-        -   Bewegingsdeskundige (deze kijkt naar wat voor bewegingspatroon/sport e.d. bij je past. Hierbij wordt gekeken naar gedrag en gedachten bij beweging in het dagelijks leven en wat je vooral leuk vind om te doen

.

-       -    Zorgcoordinator (dit is de persoon die de eerste gesprekken doet met je, die de meet- en weegmomenten ook verzorgt etc.etc.).

Hierna wordt in het kort het gehele traject besproken wat in het kort neerkomt op de volgende stappen: oriëntatiegesprek, intake/screening, advies uitbrengen naar chirurg, eindadvies van de chirurg, voorbereiding operatie, operatie, nazorgtraject. Hierover zal ik later nog wel wat uitgebreider ingaan. Over de tijdsspanne zal ik hier ook niet ingaan, omdat deze nogal kan verschillen.

Vervolgens legt onze spreekster de 3 mogelijke operaties uit en wat men dan eigenlijk van binnen bij je doet. De drie mogelijkheden zijn een maagbandje (die ik dus niet wil), een gastric sleeve of een gastric bypass. Het is te ingewikkeld om deze operaties inhoudelijk hier uit te werken en dan zou de blog ook wel heel lang worden…;-)…maar voor de nieuwsgierigen…google maar eens of kijk op YouTube…daar hebben ze hele mooie animaties ervan.

Aan het eind van deze voorlichting is het tijd om te beslissen of je door wil gaan en of je je wilt opgeven voor de screening. Wie A zegt moet B zeggen in mijn geval en als eerste (ik zat vlak bij de spreekster) lever in mijn ingevulde formulier in en we kunnen meteen de screening plannen zegt ze. Bij deze dan ook gedaan en stap 2 (screening) staat gepland voor donderdagmorgen de 14^e februari.

To be continued... 

Worship

In mijn eerste blog, waar ik een introductie gaf mijzelf noemde ik een aantal liefdes/passies op die deel uitmaken van mijn leven. Voor de volgers die niet zo goed kunnen onthouden, dit waren in onwillekeurige volgorde Muziek, God en Voetbal. Deze drie dingen kunnen  alle drie iets gezamenlijks hebben namelijk …..AANBIDDING.

Wie herinnert zich niet in de jaren 80 de band “Doe Maar” en de beelden van jonge tienermeisjes die flauw vielen bij concerten door hun aanbidding van de leden van de band? Hetzelfde gebeurde  overigens voor popsterren als  de Beatles, Michael Jackson en Madonna. Heden ten dage worden popsterren als Lady Gaga, Justin Bieber en hier in Nederland de heren Nick en Simon door horden mensen als hun idolen gezien en aanbeden.

Met voetbalclubs kan het net zo verkeren, Er zijn supporters die hun club aanbidden.  Hun club staat boven alles, voor die club gaan zij door het vuur en in extreme vorm voor hun club zouden ze willen sterven. Mooi om te zien zijn de diverse sfeeracties die supporters organiseren voor hun club, mooi zijn vaak de liederen die zij gezamenlijk in het stadion ten gehore brengen. Minder mooi is dat de diepe liefde voor hun club, soms ook omslaat in haat voor een andere club met soms dodelijke afloop.

De derde vorm van aanbidding is die van God. Christenen die geloven in God aanbidden en brengen lofprijzing aan hun God en daar gaat deze blog eigenlijk een beetje over. Aanbidden, wat is dat eigenlijk?  Als je het woord “aanbidden”opzoekt in het woordenboek kom je daar de betekenissen (een God) vereren, erg bewonderen of liefhebben tegen.  Als ik in deze context het wil gaan hebben over aanbidding tot God dan is voor mij aanbidding tegen God en tegen mijzelf zeggen hoe groot, rechtvaardig en hoe liefdevol Hij is. Ik doe dit meestal in gebed, echter vaker doe ik dit anders en komen voor mij twee van mijn liefdes/passies samen namelijk God en Muziek. Om ook in dit blog mij een stukje bloot te geven, zal ik hier een geheim onthullen….ik hou van muziek, ik hou van zingen en in plaats dat ik dit doe tijdens het douchen, doe ik dit ongegeneerd in de auto met de radio/CD hard aan als ik onderweg ben.  Ik vind het heerlijk om te zingen….geniet bij het voetballen als er gezamenlijk een lied word aangeheven, maar vind het ook fijn om via liederen God te lofprijzen. Aanbidding en lofprijzing  worden heel vaak gelinkt met zang. Zang is mijn favoriete vorm van lofprijzing en afgelopen weekend heb ik dit volop kunnen doen. Afgelopen zaterdag was er een aanbiddingsavond met Reni en Elisa Krijgsman in een klein zaaltje in het Gelderse Zetten. Samen met twee andere mensen uit onze gemeente ben ik daar naartoe gegaan om door middel van zang God eer te brengen. Vanavond ben ik net terug uit Veenendaal, waar er een zogenaamde “Singin” was in de plaatselijke sporthal waar meer 600 mensen bijeenwaren om via het zingen van liederen lof te prijzen.  Door dit soort dingen geniet ik volop en tank ik weer energie voor de komende week.

Owja, de komende week….ik beloofde jullie om vooruit te blikken om de komende week iedere zondag. Vorige week al niet gedaan zie ik op mijn blog, dus laat ik dit maar wel eens doen deze week om niet meteen al teleurstelling te veroorzaken bij de lezers van mijn blog. Eens kijken, qua werk heb ik een drukke week met drie bedrijfsbezoeken in respectievelijk Druten, Giesbeek en Dieren. In gezinnetje Peters staat deze week het afmaken van de slaapkamer (laatste stukje schilderen), met Nina naar de tandarts en hopelijk een spoedig herstel van Thirza (heeft last van doorkomende tandjes) op het programma. Op geestelijke niveau zit ik dinsdagavond bij de cursus “op weg naar innerlijke vrijheid”, woensdagavond bij de cursus “Discipelschap” en heb ik donderdagavond een etentje met het kernteam van de Kidzclub.  Op dezelfde dag heb ik overigens een oriëntatiegesprek inzake de eventuele Gastric Bypass operatie en we sluiten de week af met de Gelderse Derby tussen NEC en Vitesse, waar ik helaas niet bij ben, omdat ik zondag de kinderen van groep 1-2-3 in de Kidzclub ga vertellen over het leven van Jezus toen hij een jaar of twaalf was. Ik wens iedereen een goede week toe….enne mocht je mij in de auto zien zitten en denken…joh wat is Maicel aan het doen?......Ik ben aan het lofprijzen!

Boyz in da Hood (part 1)

Het moet ergens in 1986 zijn geweest. Ik woonde nog bij mijn ouders in de wijk Hatert in Nijmegen. Wekelijks zat ik klaar met mijn vingers op de knoppen “play”en “rec” van mijn cassetterecorder om muziek uit de Top 40 op te nemen. De zomerhit “Holiday Rap” van 1986 was mijn eerste kennismaking met rapmuziek en het begin van de liefde voor Hip-Hop. De “Holiday Rap” was natuurlijk een commerciële hype, maar via de jongens uit de buurt waar we ’s middags en soms ’s avonds mee buiten waren leerde ik al snel de hip-hop scene kennen. Eigen bestaat deze scene uit een viertal elementen te weten,  Rappen en Beatboxen, DJ zijn (scratchen en mixen), Graffiti en Breakdance.  De Hip-Hop cultuur kent zijn geschiedenis in de eind jaren zeventig in the Bronx (New York) waar op de zogenaamde block-parties (wijkfeesten) de eerste hip-hop muziek te horen was.

In mijn middelbare schooltijd was ik vooral bezig met het luisteren naar rapmuziek (incl. beatbox) en graffiti hoorde er ook bij. Laat ik beginnen met de rapmuziek. Een vriend van mij destijds leerde mij al vlug dat “Holiday Rap” commerciële troep was en hij kocht zijn platen (je weet wel van die vinylschijven) bij de Waaghals in Nijmegen, waar de echte hip-hop muziek te koop was. Middagen heb ik op zijn kamer gezeten om te luisteren naar nummers van Schooly-D, T-la-Rock, Boogie Down Productions, Doug E Fresh, Public Enemy, Just-Ice, Beasty Boys en vele anderen. Mijn liefde voor de rapmuziek was geboren en al vlug kocht ik zelf ook lp’s van mijn gespaarde zakgeld. Mijn eerste lp was die van Just-Ice (Back to the Old School) met als favoriete nummers Latoya en Gangster of Hip-Hop. Hieronder de song "Latoya".

Zoals al gezegd, bij de hip-hop cultuur hoorde ook Graffiti en zo ging het ook bij ons in Hatert. In onze wijk waren de achterkanten van de gymzalen gelegen aan de Couwenbergstraat  en de plek onder de Kanaalbrug de plekken waar veel geoefend werd met Graffiti. In de Graffiti-scene werd Hatert vooral vertegenwoordigt door de Graffiti-namen (tagnamen) DSam en Beat. Mijn eerder genoemde kameraad ging schuil achter de tagnaam “Rebel” (later “Rebl”). In de graffiti-scene maakte je kunstwerken op een muur met spuitbussen (zogenaamde pieces) en probeerde je je graffitinaam zoveel mogelijk zichtbaar te maken (taggen). Wij waren echt broekies wat dat betreft en konden niet op tegen gerenomeerde graffiti-artiesten  in Nijmegen als Wizzard, Cissy, DSam, Yel, Atac en nog een paar waarvan ik mij de naam niet herinner. Deze gasten hingen altijd rond in het stadhuis en herinner mij nog dat we met zelfgemaakte graffiti op een stukje textiel die onze moeders achter op onze trainingsjasjes had genaaid de aandacht probeerden te trekken van deze artiesten…hahahahaha. Al vlug waren er een aantal vrienden die samen een graffiti-clubje vormden waar ik ook deel uit maakte…de ASA….wat stond voor Amazing Street Artists. Wat vonden wij ons stoer zeg!! Graffiti heeft natuurlijk ook zijn keerzijde…het was super illegaal en je moest zorgen dat je niet “gesnapt” werd door de politie. Eenmaal is dat mij niet gelukt en werd ik samen met een kameraad opgepakt ’s nachts terwijl mijn ouders dachten dat ik aan het logeren was. Een goede les, 3 dagen een alternatieve straf moeten doen (via bureau Halt) en tevens het einde van mijn actieve graffiti-carriere.

Met het einde van mijn graffiti-periode ging mijn liefde voor rap-muziek niet over. Een van de beste albums in die tijd die werd gemaakt was naar mijn mening het album It Takes a Nation or Millions to hold us Back van Public Enemy. Ieder nummer op deze lp was een pareltje en ik zou wel alle clips hier willen plaatsen, echter dit ga ik niet doen. Het filmpje wat hieronder te zien is van een optreden van de band in Nederland in 1988. In dit filmpje is rond 7:50 het nummer Dont believe the Hype te horen, mijn favoriete nummer van die lp.

Totzover mijn kennismaking met de Hip-Hop scene…..in deel 2 meer verhalen over de artiesten, het fenomeen Nederhop en antwoord op de vraag Hip-Hop en Christenen…gaat dat samen?

Peace Y’all !!!

The past few days…..

Zo het gezinnetje Peters is weer terug van een midweekje weg. De afgelopen dagen bivakkeerden we in een bungalow in het plaatsje Hoge Hexel (dat ligt in Overijssel). Zoals al een keer aangehaald hadden we het als gezin de laatste maanden niet echt gemakkelijk en besloten we om er effe een paar dagen lekker uit te gaan om de focus lekker op ons viertjes richten. Om een lang verhaal kort te maken…..we hebben genoten, het heeft ons goed gedaan, foto’s staan op mijn facebookpagina…kortom een goede start van het jaar 2012.

De afgelopen dagen ook “stille tijd” ingepland ’s avonds i.p.v. voor de tv of laptop/Ipad te hangen. Wellicht scheelde het dat ik niet de beschikking had over internet in de bungalow, maar probeer deze ingeplande “stille”tijd nu ook door te trekken naar het dagelijkse leven in Duiven. Onderdeel van deze stille tijd was het lezen van het boek “Breng je (innerlijk) leven op orde” Gordon MacDonald. Naast het lezen van dit boek, maak ik voor mijzelf ook van ieder hoofdstuk een samenvatting. Deze zal ik het komende jaar (ben niet zo’n hele fanatieke en snelle lezer) hier ook op mijn blog plaatsen.

Tenslotte nog het volgende. De afgelopen twee weken ben ik wat cryptisch geweest over goede voornemens of dat 2012 een spannend jaar gaat worden. Er is veel gevraagd wat ik nu van plan ben of wat er te gebeuren staat. Zoals iedereen in het vorige blog heeft kunnen lezen, had dit “iets”te maken met de worsteling die al sinds mijn tienerjaren gaande is….”overgewicht”.

Al vanaf de basisschool ben ik altijd te zwaar geweest en dan bedoel ik niet een beetje te zwaar maar echt “levensgevaarlijk” zwaar. In 2002 kwam voor mij al verwachte conclusie van diabetes type II erbij. Talloze dieetpogingen heb ik reeds ondernomen en in 2008 slaagde ik erin om  zoveel kilo’s af te vallen, dat mijn suikerwaarden/cholesterolgehalte  weer normaal werden. Vanaf 2008 ging het aanvankelijk best goed al merkte ik dat ik ontzettend veel moest doen om maar überhaupt op gewicht te blijven. Ondanks perioden waarbij ik echt niet teveel of verkeerd at en daarnaast drie keer per week naar de sportschool ging kwam ik soms langzaam weer aan. In perioden waarbij ik mij niet zo goed voelde (en er dus wel gesnoept werd of onregelmatig gegeten werd en ik geen zin had om te sporten) gingen de kilo’s er sneller aan. Mijn suikerwaarden stegen weer ietsjes, cholesterol werd te hoog net zoals de bloeddruk en langzaam aan werd het medicijnendoosje weer voller. In 2011 (maart) werd ik op een midweekje weg op de eerste dag getroffen door een hartinfarct. Achteraf bleek het een lichte te zijn zonder blijvende schade aan het hart. Ondanks dat dit toch echt wel een signaal voor mij weer is geweest, waren de privé-omstandigheden niet ideaal de afgelopen tijd om gewicht te verliezen, sterker nog het omgekeerde was het geval. Ik kwam in een neerwaartse emotionele spiraal terecht en heb vaak in de stille tijd die ik nam afgevraagd “hoe nu verder?”. Ik heb een gezin met een fantastische vrouw en twee prachtige dochters en daar wil ik nog jaren van genieten….aan de andere kant als dit zo doorgaat gaat dat niet gebeuren…..er moet dus iets gebeuren….ik heb hulp nodig. In mijn gebed vraag ik vaak om hulp en ik hoop dat deze er in 2012 komt. 

Een mede NEC-supporter (met tevens ook overgewicht)  plaatste een bericht een aantal maanden geleden dat hij een Gastric Bypass had laten uitvoeren en dat hij al veel aan het afvallen was. Ik ben gaan zoeken op het internet, heb een info-pakket vanuit het ziekenhuis gekregen, heb die medesupporter wat vragen gesteld, heb gebeld met de zorgverzekeraar, mijn behandelend internist geraadpleegd en er zijn twee mensen op mijn pad gekomen….nog een ander persoon die deze operatie heeft gedaan en eentje die met dezelfde plannen loopt als dat ik deed.

Uiteindelijk heeft dit geresulteerd dat zowel mijn zorgverzekeraar als mijn internist de aanmelding gedaan heeft voor mij voor een maagverkleining/bandje/gastric bypass. Zoals dus gezegd is het balletje gaan rollen…..volgt er eerst een screening of ik er überhaupt wel voor in aanmerking kom….en wacht ik de komende tijd in spanning af, bid ik tot God voor een positieve wending…..en beklim ik langzaam weer de eerste treden naar een zonnigere toekomst (ondanks het herfstweer deze week…)

Tot zover maar weer!

Vooruitblik van de week (2 t/m 8 januari 2012)

Zo het nieuwe jaar is vandaag begonnen. Houje (das Nijmeegs voor doei of  dag… voor de niet Nijmeegse volgers van mijn blog) 2011, ik wil je snel vergeten en welkom 2012!! Wat gaat 2012 ons brengen is de vraag…. Niemand die dat kan voorspellen, dus laat ik alles op me af komen. Wel zal ik iedere week een vooruitblik geven op de komende week. Hoe ziet deze er voor mij uit?

Ik geniet nog van een weekje verlof, dus in de agenda geen afspraken gepland. Afgelopen periode hebben we het hier niet echt gemakkelijk gehad thuis en voor de Kerst besloten we om te kijken of we in de eerste week van januari een last-minute vakantie konden boeken. Dit is me gelukt afgelopen vrijdagnacht!! Morgen vertrekken we met het gezin naar Overijssel waar we een midweekje gaan logeren in een leuke bungalow incl. overdekt zwembad (niet geheel onbelangrijk gezien de weersverwachtingen). De plannen..???....vooral genieten…van elkaar als gezin.

We doen ook aan last-minute inpakken morgenvroeg….maar voor de zekerheid al wat dingetjes klaargelegd om zeker niet te vergeten….de Ipad (anders krijg ik ruzie met mijn beide dochters) en een goed boek welke ik geleend heb ( Breng orde in je “innerlijke”leven van Gordon MacDonald). Ben al een klein stukje begonnen in het boek, zeer goed en simpel geschreven en geeft zeker stof tot denken en wat meer stille tijd. Ook de Mp3-speler mag ik niet vergeten, want niks is lekkerder dan in bad liggen of door het bos wandelen/rennen met een dikke hiphopbeat in je oren. Laatst het CD-debuut van Damascus via ITunes gedownload….hoe meer ik deze CD hoor, hoe beter hij wordt. Een van mijn favoriete nummers op de CD is het nummer “Ik geef het over ” met echt een vette tekst.

Terugkomst staat gepland op vrijdag en dan staat er wederom een voetballoos weekend voor de deur. Het is winterstop in de eredivisie en het duurt tot 22 januari voordat de bal weer gaat rollen. “We” mogen meteen aan de bak in die glasbak aan het eind van de A325…..altijd beladen de derby. Maar goed, geen voetbal, dus zal het weekend in het teken staan van wat familiebezoekjes en andere weekendactiviteiten (wellicht zoals vandaag weer een pyjamadag thuis?) en wellicht zit er bij de post wel  spannend nieuws (zou wel erg snel zijn overigens…).

Tot zover de vooruitblik, heb geen idee of ik de komende dagen over internet beschik, dus het kan zijn dat een update een midweek op zich laat wachten!

Introductie Who Am I ??

Hey,

Een nieuw jaar, voor mij wellicht een heel spannend jaar en ik dacht geïnspireerd door andere bloggers om maar eens een nieuwe blog te gaan starten waarin ik mijn belevingen, gedachten, leuke filmpjes, handige weetjes en een stuk van mijzelf kan laten zien.

Goed dan….Who am I?

De naam is Maicel Peters, 37 jaar, getrouwd en heb twee dochtertjes. Geboren en getogen in de oudste stad van Nederland….Nijmegen!!

Werk:

Ik werk full-time bij de Rijksoverheid als toezichthouder van de wet ter voorkoming witwassen en financiering terrorisme (Wwft) en voer deze werkzaamheden uit in een cirkel van ongeveer 75 kilometer rondom mijn woonplaats Duiven. Deze functie vervul ik sinds 1 februari 2011 en ik kan zeggen dat het een topjob is met hele fijne en gezellige collega’s.

Liefde/Passie (naast uiteraard mijn drie dames hier thuis):

Van jongs af aan ben ik al gek van het spelletje voetbal….speel het zelf niet meer, maar ben nog trouw aanhanger van N.E.C. Vroeger ging ik alle wedstrijden, zowel uit als thuis….momenteel hou ik het bij de thuiswedstrijden en een enkele uitwedstrijd of oefenpot. Bij de thuiswedstrijden zit ik op vak L in de Goffert (schuin achter de goal). Naast het spelletje op de mat kan ik ook genieten van de positieve voetbalbeleving van fanatieke supporters. Tifo-acties, samenzang en gezamenlijke passie voor de club….heerlijk!!

Naast mijn liefde voor het voetbalspelletje heb ik sinds 2008 ook de liefde van God leren kennen. In mijn vorige blogs (maicelbijdealphacursus@blogspot.com en levennadealpha@blogspot.com ) kunnen jullie uitgebreid over deze liefde lezen. Het geloof in God heeft mij vooral rust en vertrouwen in mijn leven gebracht. Zondagmorgen ben ik vaak te vinden bij onze “kerk” in Duiven (www.kerkvoornu.nl) die het geloof op een eigentijdse en moderne manier brengt zodat het toepasbaar is in mijn hedendaagse leventje (als is het lang niet altijd makkelijk). Binnen KerkVoorNu heb ik ook de leiding over groep 1-2-3 van de Kidzclub eens per maand. Een bediening die ik met veel plezier ben gaan doen. Tenslotte gaan we 1x in de zoveel tijd ook een keer buurten in Barneveld bij de Doorbrekers (www.doorbrekers.nl).

Een derde liefde in mijn leven zijn spelletjes. Ik vind het erg leuk om zowel “in real life” als op de computer een spelletje te spelen. Mijn favoriete spelletje is poker. Voor een aantal jaren terug kon ik hiermee zelfs een flinke zakcent per maand mee verdienen, echter dit ging te veel ten koste van mijn overige privé-leven, dus nu hou ik het bij af en toe een spelletje voor de fun. Computerspelletjes hebben mij ook altijd getrokken. Zakcomputerspelletjes en later de Videopac 2000, Vectrexx en Commodore 64 beheerste mijn tienerjaren. Er gingen heel wat guldens naar de videohal in de stad. Nu vind ik het nog steeds leuk om af en toe los te gaan op de Wii of PC.

Tenslotte de laatste liefde….de liefde voor muziek. Ik bespeel zelf geen instrument helaas al lijkt het mij zo gaaf om gitaar te kunnen spelen of piano. Heb er zelf niet de tijd voor om het aan te leren, maar ach…wie weet in de toekomst?? Mijn muziekliefde vertaald zich in het luisteren van allerlei soorten muziek. Mijn favoriete genre in de muziek is ontstaan in de tienerjaren. Sinds die tijd (vanaf 1986 ongeveer) is de rap/hip-hop mij blijven boeien tot op de dag van vandaag. Artiesten als Run DMC, Public Enemy, Beasty Boys, Ice-T en N.W.A. schalde door mijn kamer heen. Later vond ik de muziek van met name Eminem geniaal. Wat later ben ik ook de Nederlandse hip-hop scene gaan ontdekken, waarbij ik vooral gecharmeerd was van de cd’s van Extince. Nadat ik tot geloof kwam, besefte ik echter ook dat een groot deel van de lyrics niet echt in overeenstemming zijn met wat de Bijbel mij verteld, echter de beats blijven gewoon vet van vele artiesten, dus luister ze nog veel. Ook de christelijke wereld kende tot mijn verbazing een hip-hop scene en artiesten als KJ-52 (Engelstalig) en Damascus (Nederlandstalig) luister ik graag naar.

Worstelingen:

Onder het kopje worstelingen het onderwerp wat mijn leven vanaf mijn tiende levensjaar al beheerst….overgewicht. Het lijkt een altijd durende strijd, de strijd tegen de kilootjes. Vanaf de basisschool heb ik overgewicht en ik ken mijzelf niet anders als dik. Erg vervelend en talloze dieeten gevolgd om naar een gezond gewicht en lichaam te komen. In 2002 is er bij mij door mijn overgewicht Diabetes Type II geconstateerd. Dat was effe schrikken, echter het duurde tot eind 2007 dat het mij lukte om echt af te vallen en de diabetes te overwinnen. Middels een zogenaamd crash-dieet (www.cambridgeweightplan.nl) wist ik naar een gezond BMI te komen. Afvallen is makkelijk, op gewicht blijven is heel wat anders en door een hoop tegenslagen kwam de andere levensstijl er niet en dit resluteerde in maart 2011 tot een hartinfarct. Na dit infarct worstelde ik innerlijk erg met mijzelf en vlogen de kilo’s er nog meer aan en belandde ik in een soort vicieuze cirkel neerwaarts. Op moment van schrijven gloort er echter weer hoop aan de horizon, echter hierover zal ik jullie spoedig meer kunnen vertellen hoop ik.

Totzover een kleine introductie van mijzelf…. To be continued!!