Energie, waar ben je?

Zo, de afgelopen 24 uur een fysieke inzinking gehad. Heb heel veel geslapen en moest echt rustig aandoen.  Oorzaak?  Narcose nog in mijn lichaam? Te veel gedaan de afgelopen dagen? Te weinig gegeten en daardoor weinig energie?

Het zal wel een combinatie van deze drie zijn. Natuurlijk zal er best nog wat narcose in het lichaam zitten, maar goed daar denk ik niet teveel aan. De afgelopen dagen heb ik inderdaad misschien wel teveel gedaan. Het was mooi zomerweer en ik ben iemand die er graag op uit trekt, dingen onderneemt….. echter je moet ook naar je lichaam luisteren en zeker in je achterhoofd houden dat je een zware maagoperatie achter de rug hebt. Maar zoals gezegd, ga ik er graag op uit, dus van de week al een keer met de auto naar Kleve gereden, door naar de jaarmarkt in Groesbeek, een ochtendje wezen vissen (2,5 uurtjes maar), met de dames naar het strand geweest, wat boodschapjes gedaan en gisteren nog effe in de hitte wezen midgetgolfen in Hoch Elten. Daarnaast is het qua eten en drinken best nog een zoektocht en als ik het zo bekijk, krijg ik gewoon te weinig binnen, al haal ik de hoeveelheid zuivel wel met gemak dagelijks.

Kortom… gisterenavond ging ik effe liggen op bed om 17.00 uur en werd ik 20.15 uur wakker gemaakt door mijn vrouw. Vervolgens de avond beneden op de bank doorgebracht om de opening van de Olympische Spelen te zien, waar ik ergens bij de binnenkomst van Equador in slaap viel om vervolgens door een harde onweersknal wakker te schrikken en te zien dat ik de Nederlandse equipe heb gemist. Vandaag ook veel moeten rusten en een luie dag ingelast. Morgen maar weer eens verder kijken…..

De eerste hapjes ......

Nee, dit is geen verhaal over de eerste hapjes van mijn dochtertje, want die is inmiddels twee jaar en draait de hand niet meer om voor een stuk pizza-shoarma of een bordje boerenkool.  Het verhaal van deze keer gaat over de eerste echte uitdaging na mijn operatie van zo’n anderhalve week terug.

Voorschriften van het ziekenhuis zijn minimaal 5 dagen vloeibaar eten en daarna kijken wat je langzaam kan eten in wat vastere vorm. Wel alles heel goed kauwen is verder het advies. Aan deze voorschriften hou ik me en het vloeibare eten is gewoon makkelijk. Bekertjes melk, yoghurtdrank en vla gaat allemaal goed. Ik herken al het gevoel van “vol” zitten. Ook de dagelijkse fruitbehoefte gaat er vloeibaar makkelijk in. Van eigen gepureerd fruit met wat kaneel tot de fruitpotjes Olvarit….no problemo. Gepureerd vlees of groente vind ik niks, maar als alternatief bloemkoolsoep of tomatensoep is weer geen probleem. Het blijft voorlopig dus een ontdekkingstocht.

De afgelopen dagen al wat uitgeprobeerd met vaster voedsel. ’s Ochtends een crackertje met kaas gaat al goed. Een klein stukje gehaktbal lukte ook en vanochtend heb ik een gekookt ei op. Vooralsnog reageer ik goed op al wat ik binnenkrijg. Ik merk wel dat ik de tijd moet nemen met eten en drinken. Gisteren dronk ik een glas melk vrij vlot leeg met dit warme weer, maar dat viel niet echt goed. Het zweet brak me eventjes uit en ik werd ook heel vermoeid eventjes.

Vandaag de eerste echte grote test. Na een heerlijke dag aan het strand en om te vieren dat mijn hechtingen/nietjes eruit zijn sinds vandaag besloten we vanavond om te gaan eten bij IKEA. Ik bestelde eigenlijk alleen een flesje Fristi, maar wilde wel even proberen hoe de dingen die ik normaal at altijd, nu zouden vallen. Het begon bij 1 frietje…gevolgd door nummer twee en drie….niks aan het handje. Daarna een half zweeds balletje en ook dit ging goed. Mijn vrouw had vis genomen met aardappelpuree en groente en vroeg of ik een stukje vis wilde proberen. Na twee stukjes zat ik tjokvol voelde ik….. echt raar hoor!! Zo weinig op en echt een heel vol gevoel. Ik hoefde ook echt niet meer te eten, maar eigenwijs als ik ben toch nog stukje vis genomen en dit was gewoon teveel merk ik. Werd er niet echt lekker van, hield wel alles gewoon binnen, maar weer begon ik te zweten en voelde ik me niet lekker. Vreemd gevoel blijft het en wellicht wordt het in de toekomst welo weer wat beter en gaat het wat gemakkelijker…..vooralsnog prefereer ik dus liever mijn crackertje kaas of soepje i.p.v. de vroegere “vette hap”.

Ach ja, je moet toch dingen uitproberen…..een beetje zoals het gezegde “Onderzoek alles en behoud al het goede”.

Operatie GBP

Vroeg opstaan deze morgen, want ik moet al om 7.00 uur in het ziekenhuis zijn. Daar aangekomen zit er al een bekende van mij bij de bloedprikbalie te wachten die vandaag dezelfde operatie zal ondergaan. Eventjes bloedprikken dus en dan door naar de afdeling , waar een plekkie gereserveerd is op kamer 109. Op deze kamer liggen twee heren en een ouderwetse ouwe zeur oma. Ik heb weer het geluk dat de twee heren in de loop van de ochtend naar huis mogen en ik dus de rest van de dag met deze zeur-oma mag doorbrengen. Zelfs het personeel zie ik af en toe zuchten als ze weer eens heeft gebeld of niet echt wil meewerken…. Ach ja…. Gewoon langs me heen laten gaan dan maar. In de planning ben ik nummer 4 op de lijst en dit betekent dat ik pas rond half twee richting OK mag. De tijd dood ik een beetje met het buurten bij anderen die ook aan het wachten zijn en een beetje lezen in de boeken die ik meegenomen heb. Om kwart over 1 komt de zuster dan met het elegante oranje operatiepakje en sexy ziekenhuisonderbroekje. Tijd om richting OK te gaan. In de wachtruimte krijg ik mijn infuus en daarna gaan we door naar operatiekamer 8, waar alles heel snel gaat. Een heel team van mensen om je heen, een vragenlijstje, armen die aan de zijkant vast worden gemaakt en tenslotte een kapje met zuurstof die op je mond gedrukt wordt.Overigens vond ik dit laatste niet heel erg prettig en kreeg het een beetje benauwd, maar voor dat ik het wist was ik ook onder zeil.


Het volgende moment is een uur of half vier….. ik word weer wakker…..en voel een enorm drukkend gevoel op mijn buik, dat best pijn doet. Het zijn de gassen die in je buik gespoten worden om er goed bij te kunnen , die er nu nog inzitten en er via beweging en boertjes en windjes laten uitmoeten. Pfff…wat een opgeblazen gevoel en de eerste 1,5 kilo val ik alleen al in die twee uur op de verkoeverkamer af,want ik denk dat ik zo’n 1,5 liter aan zweet ben verloren. Om half zes (als de pijnstelling een beetje zijn werk heeft gedaan) mag ik terug naar de afdeling. Het opgeblazen gevoel blijft, maar met de pijnstilling is het uit te houden en ik drink al wat water weer. De nacht was er eentje met tussenpozen….een paar keer wakker om naar de wc te moeten en uiteindelijk om half zes al klaar wakker.


Deze dag zou ik als alles goed gaat naar huis mogen, maar ’s ochtends zie ik dat nog niet echt zitten. Nog steeds last van dat opgeblazen gevoel en boertjes en windjes laten lukt gewoon niet. Ik beweeg wel veel en ook het eten gaat wel, al is het moeizaam en voel ik ieder hapje naar binnen gaan. In de middag word het beter en gaat het opgeblazen gevoel langzaam minder worden. Ik heb genoeg gedronken en gegeten om naar huis te mogen. Mijn ouders halen mij op en thuis hangt er een groot bord aan de deur met de tekst “Welkom Thuis”.  Het is fijn om weer thuis te zijn…… en nu maar de grote ontdekkingstocht naar herstel, eten en ritme.