Vorige week woensdag dus begonnen met de 40-dagenperiode met daarbij de voornemens om te gaan vasten middels drie keer daags een maatijdvervanger en onthouding van het gebruik van Hyves, Twitter en Facebook. Nu, een week later een terugblik op deze dagen.
Allereerst het vasten dan maar. Dit is net anders gelopen dan ik had verwacht helaas. Ik ben de eerste twee dagen goed begonnen, echter aan het eind van dag twee kreeg ik enorme last van maagkrampen en buikloop. Ik voelde mij niet lekker, had ook last van hoofdpijn (waarschijnlijk te weinig gedronken) en daardoor had ik geen zin in ontbijt op dag drie. Ik besloot daarom voor een deel van de drie maaltijden op een dag alternatief te gaan indelen en deze te gebruiken als broodmaaltijd. Geen luxe, geen extras, maar simpelweg een sobere broodmaaltijd. Mijn vastenperiode ging er dus anders uitzien, namelijk uit maaltijdvervangers en sobere broodmaaltijden en i.v.m. De hoofdpijn meer vocht. Tot op de dag van vandaag hou ik dit goed vol.
Zoals al eerder aangegeven levert het vasten mij niet meer andere tijd op en doe ik dit ook een beetje voor mijzelf en daarom ook daarnaast de keuze m.b.t. de sociale media. Ik heb de afgelopen dagen pas echt gemerkt hoeveel tijd ik er voorheen in kwijt was. De eerste dagen waren best moeilijk, omdat ik op mijn gsm nog steeds een melding kreeg als iemand had gereageerd op voornamelijk facebook. Sterk geweest en gedacht....als het belangrijk was had hij/zij mij wel gebeld. Op dag twee overigens nog een hachelijk moment meegemaakt, omdat mijn broertje mij wist te melden dat ik op die dag alweer een tweet de wereld in had gestuurd. Na wat navraag bij hem gedaan te hebben, bleek dat mijn jongste dochter tijdens het spelen van een spelletje op de Ipad op een knopje had gedrukt wat automatisch een soort reclametweet onder mijn naam verzond. Na een weekje geen social media moet ik toegeven dat het in het begin moeilijk was, maar nu mis ik het ook niet....en belangrijker...ik lijk zeeen van tijd over te hebben? Tijd die ik nu besteed aan Hem, door te lezen in Zijn woord, door in gesprek te gaan met Hem, door te denken aan Hem in mijn dagelijkse gang van zaken i.p.v. effe facebook en twitter checken.
Samengevat.....het gaat goed de eerste week, het voelt goed deze eerste week en het zet me ook aan het denken deze eerste week...met name over dag 41 en verder.....want ik ga er steeds meer achterkomen de komende tijd hoe waardevol de tijd met Hem is in relatie met de tijd die ik voorheen op de sociale media doorbracht.....
To be continued!
donderdag 1 maart 2012
zondag 19 februari 2012
40 dagentijd
Komende woensdag start voor vele christenen de 40-dagentijd (de periode voor Pasen), beter bekend als de vastentijd. Met Pasen wordt gevierd dat Jezus niet meer dood is maar leeft. Hij heeft de dood overwonnen. De wederopstanding staat centraal in het christelijke geloof.
Het Paasfeest wordt dit jaar 0p 8 april gevierd. De periode hieraan voorafgaande wordt de 40-dagentijd genoemd; deze loopt van 22 februari tot en met 7 april. Als je goed telt zijn dit 46 dagen. Waarom dan 40-dagentijd?. Dit komt, omdat de 6 zondagen die in deze periode vallen, niet als vastendag gerekend worden en derhalve niet meegeteld worden.
Een groot feest kan pas dan echt gevierd worden als er een intensieve voorbereiding aan vooraf is gegaan. De periode van de 40-dagentijd is van oudsher een tijd van inkeer, bezinning en gebed ter voorbereiding op Pasen.
Goed, een periode dus van bezinning vooral, het dichter willen leven bij God, je uitstrekken naar Hem, meer gericht zijn op Hem dan op de dagelijkse dingen in je leven. Onze voorganger vertelde vanochtend dat dit in allerlei vormen kan en daar ben ik nu de hele dag al over aan het nadenken.
Vasten is zeker een optie die in mijn gedachten voorkomt, echter soms vraag ik me dan af...tja Maicel....dat doe je wellicht ook juist voorjezelf....want het is ook nodig. Goed das idd waar, maar ik heb toch besloten om te gaan vasten in de vorm van zeer minimaal eten de komende 40-dagentijd, waarbij de laatste 24 uur ik volledig ga vasten.
Persoonlijk vind ik dit nog niet genoeg en zoek ik nog naar een andere uitdaging om gedeeltes van het dagelijkse leven niet te spenderen aan de dagelijkse dingetjes, maar die gedeeltes juist aan Hem te wijden in welke vorm dan ook (gebed, lezen, muziek luisteren). Als ik dan de dagelijkse bezigheden bekijk (slapen, werken, eten, gezinstijd en eigen tijd) is het het meest logisch dat ik deze tijd ga verruilen voor mijn dagelijkse eigen tijd. Dan is de vraag....wat doe ik doorgaans veel in mijn eigen vrije tijd? Nou een van de dingen die veel tijd in beslag neemt in mijn dagelijkse leven is de tijd die ik spendeer aan Facebook en Twitter (de bekende social media op het internet). Ik heb daarom besloten om mij hiervan vanaf komende woensdag volledig te onthouden........(aaarrggghhh typ ik dit nu echt??).
Dus voor degene die denken waar mijn tweets zijn gebleven of geen "likes" op facebook meer krijgen...... het antwoord hierop vind je hierboven....nu nog 40-dagen volhouden....
Maicel
Het Paasfeest wordt dit jaar 0p 8 april gevierd. De periode hieraan voorafgaande wordt de 40-dagentijd genoemd; deze loopt van 22 februari tot en met 7 april. Als je goed telt zijn dit 46 dagen. Waarom dan 40-dagentijd?. Dit komt, omdat de 6 zondagen die in deze periode vallen, niet als vastendag gerekend worden en derhalve niet meegeteld worden.
Een groot feest kan pas dan echt gevierd worden als er een intensieve voorbereiding aan vooraf is gegaan. De periode van de 40-dagentijd is van oudsher een tijd van inkeer, bezinning en gebed ter voorbereiding op Pasen.
Goed, een periode dus van bezinning vooral, het dichter willen leven bij God, je uitstrekken naar Hem, meer gericht zijn op Hem dan op de dagelijkse dingen in je leven. Onze voorganger vertelde vanochtend dat dit in allerlei vormen kan en daar ben ik nu de hele dag al over aan het nadenken.
Vasten is zeker een optie die in mijn gedachten voorkomt, echter soms vraag ik me dan af...tja Maicel....dat doe je wellicht ook juist voorjezelf....want het is ook nodig. Goed das idd waar, maar ik heb toch besloten om te gaan vasten in de vorm van zeer minimaal eten de komende 40-dagentijd, waarbij de laatste 24 uur ik volledig ga vasten.
Persoonlijk vind ik dit nog niet genoeg en zoek ik nog naar een andere uitdaging om gedeeltes van het dagelijkse leven niet te spenderen aan de dagelijkse dingetjes, maar die gedeeltes juist aan Hem te wijden in welke vorm dan ook (gebed, lezen, muziek luisteren). Als ik dan de dagelijkse bezigheden bekijk (slapen, werken, eten, gezinstijd en eigen tijd) is het het meest logisch dat ik deze tijd ga verruilen voor mijn dagelijkse eigen tijd. Dan is de vraag....wat doe ik doorgaans veel in mijn eigen vrije tijd? Nou een van de dingen die veel tijd in beslag neemt in mijn dagelijkse leven is de tijd die ik spendeer aan Facebook en Twitter (de bekende social media op het internet). Ik heb daarom besloten om mij hiervan vanaf komende woensdag volledig te onthouden........(aaarrggghhh typ ik dit nu echt??).
Dus voor degene die denken waar mijn tweets zijn gebleven of geen "likes" op facebook meer krijgen...... het antwoord hierop vind je hierboven....nu nog 40-dagen volhouden....
Maicel
dinsdag 14 februari 2012
stap 2: Screening NOK
Screening NOK Velp, 14 februari 2012
Vandaag staat de screening gepland bij de Nederlandse Obesitas Kliniek in Velp. Ik moet er om kwart voor negen zijn en aangezien het kleine stukje a12 tussen Duiven en Velp iedere ochtend vaststaat vertrek ik ruim op tijd. Een goed begin is het halve werk zegt men en geen idee hoe het komt, maar een kwartiertje later ben ik er al, geen file, geen erge vertraging, kon gewoon doorrijden....een goed begin dus. Ik ben er al veel te vroeg en neem plaats in de wachtkamer, waar ik een bekende van het eerdere orienterende gesprek tegenkomde man die net als ik van een lekker stuk vlees houdt eal vlug gaat het gesprek over de tussenliggende periode en we leren elkaar een beetje kennen en herkennen. Ondertussen zijn er nog twee andere dames gearriveerd die ook voor de screening komen. We zijn dus met z'n viertjes, maar worden uiteraard wel apart gescreend. Een zorgcoordinator ontvangt ons en we moeten achter een grote Apple pc wat vragenlijsten invullen en ze legt uit hoe de ochtend eruit zal gaan zien. Meteen een tegenvaller voor mij was dat ze aangaf dat het advies wat de kliniek aan de chirurg gaat afgeven, wij dit niet medegedeeld krijgen. Dit is een soort beleidsbesluit en dat betekent dat ik moet wachten op het uiteindelijke besluit van de chirurg en dit kan vier tot acht weken duren. Het wordt dus een spannende tijd....
Ik krijg deze ochtend totaal vier gesprekken met respectievelijk een bewegingsdeskundige, een arts, een psycholoog een dietiste. De bewegingsdeskundige was, zoals allemaal overigens, een aardige vrouw en we hebben het daar gehad over de beweging/sport die ik heb en vooral waarom ik dat te weinig heb. Als tip gaf ze nog mee dat het in de toekomst zinvol is om mij aan sport te commiteren, zodat er die bekende stok is achter de deur. Meteen een oproep....iemand tips?? Nog even een fietstest gedaan en mijn eerste gesprek zat erop. Weer terug naar de wachtkamer.
Ik zat net en daar was de arts al voor het volgende gesprek/keuring. Omdat ze niet over het medische dossier beschikte vahet ziekenhuis of huisarts eerst een aantal standaardvragenlijsten en her en der wat dieper op de zaken ingegaan medisch gezien. Daarna nog een lichamelijke keuring waarbij gekeken werd naar ogen, keel, hals, buik, nieren, lever en benen. Gekeken werd naar lichamelijke afwijkingen o.a. Moet zeggen dat ze koude handen had en het geen prettig gevoel was toen ze op mijn lever aan het drukken was. Overigens gaf ze aan dat dat bij de meeste mensen met overgewicht pijnlijker is. Na afloop gaf zij aan dat zij geen contra-indicaties zag voor een operatie.
Vervolgens de gesprekken met psycholoog en dietiste, waarbij vooral ingegaan werd bij de gedachtengang, je stemming, je stressfactor etc.etc.....je innerlijke kant samengevat. In beide gesprekken voelde ik mij wederom op mijn gemak en was ik ook een open boek (wat ik persoonlijke zelf erg belangrijk vind bij een screening). Inhoudelijk ga ik dit niet allemaal hier neerzetten, maar het waren goede gesprekken, waar ik met een goed gevoel op terugkijk.
En toen was de screening voorbij....mijn conclusie...heb er een goed gevoel aan overgehouden....het is nu te hopen dat dit goede gevoel vertaald wordt naar een goed/positief advies naar de chirurg en dat deze dit advies overneemt. Voor ik hier uitsluitsel overheb zijn we minimaal 1 tot 2 maanden verder....
To be continued....
zondag 12 februari 2012
Breng orde in je leven (part 1)
Begonnen in het boek “Breng orde in je (innerlijke) leven”geschreven door Gordon MacDonald. Na een tamelijk lang voorwoord begint hoofdstuk 1 met een memo-blaadje met daarop de tekst “Als mijn innerlijke leven op orde is,dan is dat omdat ik ervan overtuigd ben dat de persoonlijke wereld van de geest moet heersen over de uiterlijke wereld van de activiteit”.
Uhm….ok??...das een lekkere binnenkomer om over na te denken. Hoofdstuk 1 dan maar….het zinkgatsyndroom heeft het als titel en het beschrijft in het kort dit syndroom….het punt waarop alles in je leven in 1 klap dreigt in te storten, vergelijkbaar met wat er een keer in Florida gebeurt is met een stuk ingedroogd land dat van het een op andere moment hetgeen op dat stuk land stond niet meer kon dragen en letterlijk instortte tot een groot gat in de grond waar auto’s, snelwegen etc.etc. in kunnen verdwijnen…zomaar plotsklaps…..
Het hoofdstuk leert ons twee werelden ontdekken. De een is heel herkenbaar, dat is onze buitenwereld. Het uiterlijke leven wat we leiden, meetbaar, zichtbaar en te ontwikkelen. Ik heb het hier over werk, statussymbolen, vrije tijd, bezittingen en ons sociale netwerk.
De andere ligt veelal verborgen en is onze innerlijke wereld waarin onze keuzen en waarden bepaald worden, we tot ons zelf kunnen komen en in stilte kunnen zijn. Voor mij was dit besteen eye-opener om te beseffen dat we als mens in twee geheel verschillende werelden leven.
Onder de druk van onze westerse cultuur zijn we al vlug geneigd om die binnenwereld, ons innerlijk leven te negeren……totdat???......we inderdaad een keer instorten.
Het boek beschrijft vervolgens dat het bestaan van ons innerlijke leven niet genegeerd of verwaarloosd moet worden, want uiteindelijk komt er een moment dat dit innerlijke leven, wat je kunt vergelijken met een fundament, geen draagkracht meer heeft en we als mens geestelijk en wellicht fysiek instorten.
Vragen die je jezelf kunt stellen en waarover je kan nadenken zijn o.a.:
- Neem ik regelmatig de tijd om mijn innerlijke leven op orde te brengen?
- Wat is mijn innerlijke leven eigenlijk en hoe ziet deze eruit?
Hoofdstuk 1 geeft een kort antwoord op deze laatste vraag namelijk “ Het fundament wat solide dient te zijn voor al onze activiteiten en goed bedoelde bezigheden”.
Dit eerste gedeelte van het boek eindigt zoals hij begon…met een memoblaadje met daarop de tekst “Als mijn innerlijke leven op orde is,dan is dat omdat ik er dagelijks voor kies die staat van ordelijkheid te bewaken”
To be continued…
Ps. een kleine vooruitblik op de komende week, waarin voor mij maar 1 dag telt....dinsdag a.s. heb ik de screening bij de Nederlandse Obesitas Kliniek. Hier zal ik gesprekken aangaan met arts, psycholoog, dieetist, en bewegingsdeskundige...waarna zij de komende twee weken tot een advies moeten komen richting chirurg.....hopelijk wordt dit advies een positief advies.....spannende tijd dus!!
zondag 29 januari 2012
Boyz in da Hood (part 2)
Zaterdagavond, niet veel op tv, dus settle ik me maar weer eens achter de laptop, surf naar youtube en zoek daar een lekkere playlist van HipHop-muziek. Met het geluid van vette beats, kicksnares en high-hats op de achtergrond ga ik maar eens verder met het tweede gedeelte van mijn liefde voor de Hip-Hop cultuur.
Zoals al aangegeven kwam ik in mijn tienerjaren in aanraking met de hip-hop muziek en dus ben ik nog steeds liefhebber van de old-school rap uit die tijd. Op een gegeven moment kwam er ook een stroming opzetten van rappers die men de Gangsta-rap noemde. Deze kwam voort uit de getto’s en het taalgebruik in deze raps was vaak gewelddadig en seksistisch. Het vond zijn oorsprong in Amerika en was de strijd tussen rappers van de West Coast, East Coast en het Zuiden. Rappers als Dr. Dre, Eazy-E, 2Pac, Ice-Cube etc.etc. vochten de strijd zowel verbaal als soms ook fysiek uit met rappers als 50 Cent, Notorious B.I.G. en Jay-Z. In deze strijd zijn er ook twee moorden gepleegd die gerelateerd worden aan deze bendestrijd; ik refereer hier aan de moord op 2Pac en Notorious B.I.G.
Persoonlijk heb ik niet veel met deze gangsta-rap gehad. In het begin luisterde ik nog wel veel naar de muziek van N.W.A. (West-Coast) maar voor de rest heeft het mij nooit zo kunnen boeien.
Intussen ontdekte ik wel de Nederlandstalige rapmuziek die in opkomst kwam. Rapmuziek in de Nederlandse taal boeide mij en met name de lyrische hoogstandjes in eigen taal vind ik geweldig. Een van de eerste Nederlandse rappers in die tijd waarvan ik zijn werk begin te bewonderen was die van Peter Kops, beter bekend als Extince. Zijn album “Binnenlandse Funk” zit nog steeds in het cd-mapje in mijn auto. Het nummer waarmee hij Nederland veroverde destijds was “Spraakwater”, nog steeds een lyrisch toppertje.
Naast Extince ,waren er ook nog groepen als de Osdorp Posse, Postmen en artiesten als Brainpower, Yukkie-B, Def Rhymz en Duvel die tot de eerste generatie behoorde. Persoonlijk heb ik mij bij deze generatie vooral gehouden tot het werk van Extince. Wat later (eind jaren negentig) was er de tweede generatie die zich meldde aan het front, zoals daar kwamen Lange Frans & Baas B, Opgezwolle, Raymzter , Jawat etc.etc. Heb met deze generatie en hun raps niet veel gehad…ik blijf hangen in die old school shit…hahahaha
Bijzondere aandacht wil ik nog besteden aan een artiest die rond het jaar 2000 van zich liet spreken met bijzondere stem, bijzondere beats en bijzonder uiterlijk. Het was de blanke rapper Eminem wiens muziek ik erg tof vond. Zijn stem in combinatie met echt gave beats en sounds in zijn nummers maakte dat ik een aantal cd’s van hem kocht. Hij was erg populair, daarintegen ook zeer controversioneel in zijn teksten die in sommige nummers erg aanstootgevend zijn.
Met mijn kennismaking met God, ben ik mij ook gaan verkennen op de vraag of er ook Christelijke Rap op de markt is en welke lyrics deze rappers verkondigen. Na wat gegoogle stuitte ik op een buitenlandse rapper genaamd KJ-52, die qua stem en sound veel op Eminem lijkt, alleen zijn zijn teksten vriendelijker. Hij schreef zelfs een nummer voor Eminem, genaamd “Dear Slim” als tegenhanger van het nummer “Stan” dat Eminem uitbracht.
Een volgende stap in mijn zoektocht was of er ook christelijke nederlandstalige rap bestond. Zo her en der vond ik wel wat werk van de band “Ernst van de Zaak” op internet, maar dit had het net niet voor mij. Voorlopig heb ik 1 cd in de auto van een christelijke rapgroep. Ze heten ‘’ Damascus” en hun eerste cd-release vorig jaar heeft mij verrast. Erg goed album (hoe meer ik de nummers luister, hoe beter ze worden). Hieronder een clip van de band.
Mzzl!
zondag 22 januari 2012
026 vs. N.E.C. Nijmegen
Zondagavond, tijd voor mijn blog en beloofd vooruitzicht van de komende week. Was al bezig met een stukje van Boyz in da Hood part 2, maar vanavond gaan beiden niet aan bod komen. Vandaag schreef mijn cluppie N.E.C. namelijk een stukje geschiedenis om in het stadion van de aartsrivaal uit 026 te winnen…voor het eerst in 33 jaar!!
Vanaf kleins af aan ga ik naar N.E.C. toe. Geboren en getogen in Nijmegen en dus steun je de plaatselijke voetbalclub als je gek bent van het spelletje. Een lange periode ging ik alle wedstrijden, van oefenwedstrijden tot aan alle uit- en thuis duels zowel in Ere- als Eerstedivisie. Nu is er een gezinnetje bijgekomen hier en ga ik de thuiswedstrijden, enkele uitwedstrijden en indien mogelijk een Europese wedstrijd. Ik heb als supporter goede als slechte tijden gekend , echter mijn steun aan NEC is onvoorwaardelijk en de club heeft een plekje in mijn hart veroverd.
Ieder voetbalclub heeft wel een andere club waarmee de verstandhoudingen niet zo heel erg lekker liggen. Voor NEC is dat die club 19 kilometer noordelijker met geel/zwarte shirts…voor het gemak noem ik ze maar 026. De verstandhouding tussen beide clubs en hun supporters is een soort van water en vuur of vriendelijker gezegd een soort van Tom en Jerry- achtige relatie. Vele malen speelden we al tegen elkaar. Opvallend in de reeks duels die we tegen elkaar speelden is dat de laatste decennia de thuisclub vaak won of in ieder geval niet verloor. Opvallend was ook dat dit jaar die club uit 026 voor het eerst in twaalf jaar ofzo met de overwinning wegging in ons stadion. Een enorme domper voor ons als supporter. Een dag om vroeg onder de wol te kruipen en zo vlug mogelijk die dag alles te vergeten.
Vandaag was de hervatting van de competitie na de winterstop. Op competitieprogramma stond de wedstrijd 026 – N.E.C. in het glasbakachtige stadion in 026. N.E.C. had wat goed te maken, want twee keer verliezenin een seizoen van 026…dat zou erg pijnlijk zijn…., echter volgens de statistieken had N.E.C. in 026 de laatste 33 jaar!! niet weten te winnen.
De aftrap was om 12.30 uur, om ongeveer 14.23 werd de wedstrijd afgeblazen door de scheidsrechter. Wat er in die tussentijd gebeurde en daarna…..??....zie hieronder
Leroy George gaat nu de geschiedenisboeken in , samen met een andere Nijmeegse baas...Nuytinck:
Vele volgers zullen wellicht niet kunnen begrijpen wat voor gevoel dit losmaakt bij menig supporter. Ik heb er vanmiddag een traantje bij weggepikt en de rest van deze zondagavond ben ik te vinden op de diverse supporterssites, youtube, facebook, twitter en overal waar deze wedstrijd besproken wordt.
Forza NEC !
vrijdag 20 januari 2012
Stap 1.....Orientatiegesprek NOK
Zo, vrijdagavond, de TV staat aan en vandaag kan ik lekker lui op de bank blijven hangen met me laptopje op schoot. Heb het eerlijk gezegd wel nodig , want afgelopen drie avonden was ik elders en de nachten zijn deze week erg kort en onregelmatig doordat de jongste in het gezin last heeft van tandjes doorkomen en wellicht niet helemaal lekker in haar vel zit, waardoor ze veel aan het huilen is ’s nachts. Tijd om maar weer eens tijdens de uitzending van Voetbal International mijn blog weer eens bij te werken. Drukke week geweest, veel gezien, gedaan en gelezen en zo langzaam aan leef ik ook weer naar die speciale voetbalwedstrijd toe van zondag a.s. , echter deze keer wil ik in mijn blog verder gaan met de stap die ik eind 2011 heb gezet, namelijk het voornemen om een Gastric Bypass te ondergaan.
In de tweede week van de kerstvakantie kreeg ik een telefoontje van de Nederlandse Obesitas Kliniek te Velp met de uitnodiging om donderdagmiddag 19 januari mij te melden bij de kliniek voor het oriënterend groepsgesprek. Zo gezegd, zo gedaan en dus liep ik afgelopen donderdag de wachtkamer binnen. Ik was alleen gegaan (Brigitte bleef thuis bij de kidz), maar een aantal mensen had ook hun partner meegenomen zag ik in de wachtkamer en in de meeste gevallen was wel te zien wie de partner was en wie voor de behandeling gaat. Het oriënterend gesprek gebeurt in groepsverband (zoals het hele traject vaak met groepssessie te maken heeft). Na een korte introductie over het ontstaan van de Nederlandse Obesitas Kliniek is het tijd voor een voorstelrondje. Opvallend hierin vond ik dat er van de 9 aanmeldingen er 4 bijzitten die al eerder een keer een maagbandje hebben laten plaatsen. Nu had ik al van een aantal mensen gehoord dat ik niet voor die optie moest gaan, maar het feit dat er nu 4 mensen bijzaten van forse omvang die al een hele tijd met een maagbandje lopen, versterkte mijn gevoel wel om niet voor een maagband te gaan.
Na het voorstelrondje benadrukt de spreekster van de middag dat het behandeltraject geen dieetclub is en dat alleen de operatie niet de oplossing is voor het probleem overgewicht. De visie van het traject is duidelijk een verandering van leefstijl, waarbij een operatie gezien moet worden als een hulpmiddel. Vervolgens legt ze in het kort uit wie er allemaal bij zo’n behandeltraject betrokken zijn en wat zij doen. De volgende personen begeleiden je:
- - Psycholoog (die dan vooral de aandacht gaat vestigen op de periode die voor je ligt en niet het verleden, die zich gaat bezighouden met je gedachtegang omtrent voedsel en allerlei ander terreinen)
- - Chirurg (deze beste man voert de operatie uit, maar das logisch zou Johan Cruijff zeggen)
- - Arts/Nurse-practioner (de begeleidend arts die gedurende het traject je gezondheidstoestand , bloedwaarden e.d. in de gaten houdt)
- - Diëtiste (die niet allerlei lijstjes voor je gaat maken wat je moet eten, maar zich meer bezig gaat houden over bewustwording tijdens het eten, mindfull eten, de keuzes die je maakt, je gedachtegang over eten en hij/zij speelt ook een begeleidende rol richting operatie als het gaat over wat je de weken ervoor allemaal moet/mag eten)
- - Bewegingsdeskundige (deze kijkt naar wat voor bewegingspatroon/sport e.d. bij je past. Hierbij wordt gekeken naar gedrag en gedachten bij beweging in het dagelijks leven en wat je vooral leuk vind om te doen
.
- - Zorgcoordinator (dit is de persoon die de eerste gesprekken doet met je, die de meet- en weegmomenten ook verzorgt etc.etc.).
Hierna wordt in het kort het gehele traject besproken wat in het kort neerkomt op de volgende stappen: oriëntatiegesprek, intake/screening, advies uitbrengen naar chirurg, eindadvies van de chirurg, voorbereiding operatie, operatie, nazorgtraject. Hierover zal ik later nog wel wat uitgebreider ingaan. Over de tijdsspanne zal ik hier ook niet ingaan, omdat deze nogal kan verschillen.
Vervolgens legt onze spreekster de 3 mogelijke operaties uit en wat men dan eigenlijk van binnen bij je doet. De drie mogelijkheden zijn een maagbandje (die ik dus niet wil), een gastric sleeve of een gastric bypass. Het is te ingewikkeld om deze operaties inhoudelijk hier uit te werken en dan zou de blog ook wel heel lang worden…;-)…maar voor de nieuwsgierigen…google maar eens of kijk op YouTube…daar hebben ze hele mooie animaties ervan.
Aan het eind van deze voorlichting is het tijd om te beslissen of je door wil gaan en of je je wilt opgeven voor de screening. Wie A zegt moet B zeggen in mijn geval en als eerste (ik zat vlak bij de spreekster) lever in mijn ingevulde formulier in en we kunnen meteen de screening plannen zegt ze. Bij deze dan ook gedaan en stap 2 (screening) staat gepland voor donderdagmorgen de 14e februari.
To be continued...
Abonneren op:
Posts (Atom)